روزنوشته هایم رابه بهانه ی تو می نویسم تاتلخی های گاه وبیگاه روزگاردر کنار شیرینی تو برایم ملس شود

امین جان!دغدغه های فکری مامان باز می دارد مرا از اینکه زود به زود به وبلاگت سر بزنم.عزیزم زندگی خیلی سخت است و اغلب تلخ،ولی همه اینها را در برابر یک لبخند تو می بازم.تلفظ شیرینت،اداهای جالب و بچه گانه ات،صداقت رفتارت و نگاه نافذ و معصومت برایم القا می کند که همه را به خاطر تو تحمل کنم.

پسرکم!عزیز دلم! تو مالک قلب منی و همواره مساحت خلوتم را با وجود تو و یاد تو پر می کنم.